Ana Menü

Ziyaretçilerimiz

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBu gün23
mod_vvisit_counterDün83
mod_vvisit_counterBu Hafta426
mod_vvisit_counterGeçen hafta681
mod_vvisit_counterBu Ay2208
mod_vvisit_counterGeçen Ay2573
mod_vvisit_counterToplam Ziyaretçi108812

Online: 1
IP 'niz: 54.226.80.196
,
Bu Gün: 26 Tem 2014

Üyelerimiz

  • 92 Üye
  • 0 Bu Gün
  • 0 Bu hafta
  • Son Üye: receptank

Tercihleriniz

Siteyi favorilerime ekleSayfayı favorilerime ekleAna sayfam yapBu sayfayı paylaşBu sayfayı Email olarak gönderbize ulaşınBu sayfayı yazdır
Back to Top
BEYAZ HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİ PDF Yazdır e-Posta
Salih Işık tarafından yazıldı.   
Çarşamba, 12 Mayıs 2010 23:18

Hindiler, eti için üretilen kümes hayvanlarıdır. Koyun, keçi, sığırlar gibi sürü halinde yetiştirilebilirler. Ot yiyen hayvanların değerlendiremediği cılız otları,  başka şekilde değerlendirilmesi mümkün olmayan anız alanlarındaki hububat tanelerini, böcek, çekirge, solucan gibi canlıları yiyerek ucuz ve kaliteli hayvansal proteine çevirirler. 

Ticari amaçlı hindi besiciliğinde hızlı gelişen ve yemden yararlanma kabiliyeti yüksek olan hibrit bronz ve beyaz hindiler yetiştirilmektedir. Ancak iyi temizlenemeyen koyu dip tüylerinden dolayı görünüşü kötü olan bronz hindilerin yerine son zamanlarda beyaz hindiler tercih edilmektedir.

 

Hindi'de iki temel et türünün en iyi özellikleri bir arada bulunmaktadır. Kırmızı etin lezzeti, beyaz etin sağlığı beyaz Hindi'de birleşmiştir. Dana etini kullandığınız tüm yemeklerde rahatlıkla kullanabileceğiniz hindi eti, besin öğeleri açısından da çarpıcıdır.

 

I- NEDEN HİNDİCİLİK ?

70 kg ağırlığındaki bir insanın sağlıklı beslenmesi için günde 70 gr protein alması ve bununda yarısı hayvansal protein olması gerekmektedir. Dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi, ülkemizde de nüfus artışına paralel olarak beslenme sorunları doğmaktadır. Bu nedenle tarım ve hayvancılık alanlarında yeni üretim olanakları yaratmak ve mevcut kapasiteleri arttırmak zorunlu hale gelmiştir. Bu zorunluluklar daha az birimden, daha kısa sürede, daha fazla  ürün alınması için çalışmaları hızlandırmıştır.

Bilim ve teknolojideki gelişmelere bağlı olarak 75 g lık bir yumurtadan 5-6 ay gibi kısa sürede 20-25 kg canlı ağırlığa ulaşan hindi ırkları geliştirilmiştir.

 

II- HİNDİ ETİNİN ÖZELLİKLERİ:

Hindi eti beyaz etin sağlığını, kırmızı etin lezzetini bir arada bulundurmaktadır.

Kırmızı ete oranla daha ucuzdur.      

Kolesterol oranı kırmızı etten 5 kat daha az olması nedeniyle kalp ve tansiyon hastalarıyla yaşlılar tarafından rahatlıkla tüketilebilir.

 

     Tablo 1: Hindi etinin diğer etlere oranı

 

ET ÜRÜNLERİ

YAĞ

(%)

PROTEİN

(%)

ENERJİ

(Kcal)

Dana Eti

16

18

219

Kuzu Eti

19

16

239

Piliç Eti (But)

4.5

20

123

Piliç Eti (Gögüs)

2.5

22

113

Hindi Eti (But)

4

21

122

Hindi Eti (Gögüs)

2

25

120

 

 

Hindi etinde protein oranı yüksektir (%20) ve sindirimi kolaydır.

Yağ oranı düşük (%5) ve çoğunlukla doymamış yağ asitlerinden oluşur. Bu nedenle kilo sorunu olanlar bile rahatlıkla tüketebilir.

Hindi eti fosfor ve bazı vitaminlerce (B1, B2, Pantothenic asit, Nikotinamid) zengindir.

Hindi eti but, bonfile, biftek, fileto, ciğer, taşlık gibi parça olarak; salam, sosis, füme et, pastırma gibi şarküteri ürünü olarak; şinitzel, kroket, burger gibi pişirilmiş ürünler olarak ta tüketilebilmektedir.          

 

III- HİNDİ IRKLARI:

Etinden yararlanmak amacıyla dünyada ilk kez Meksika (Amerikan) Hindisi evcilleştirilmiştir. Mevcut hindi ırklarından Sarı ırk küçük yapılı, siyah ırk orta yapılı, bronz ve beyaz hindiler iri yapılı ırklardır. Genetik bilimindeki gelişmelerle iri yapılı ırkların melezlenmesi ile yüksek verimli hibrit etçi hindi ırkları yetiştirilmiştir. Bunlar Nicholas, B.U.T. , Hybrit ve GBNT-508 dir. Ayrıca bunlarında alt ırkları mevcuttur.

 

IV- ÜLKEMİZDE HİNDİCİLİK:

Türk insanı hindi etine ve hindi yetiştirmeye alışkındır. Yurdumuzun bazı yerlerinde yöresel olarak hindi civcivlerine palaz, vivi, pıypıy denilmektedir. Kesin ağırlığına gelmiş olan hindilere de culuk denilmektedir.

Hindi palazları ya vatandaş elindeki anaçların gurk bastırılmasıyla ya da Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesinde faaliyet gösteren Beyşehir, Bigadiç, Bingöl, Çorum, Kandıra ve Keskin Hindicilik Üretme İstasyonlarından sağlanabilmektedir. Bu işletmelerden Mart- Haziran aylarında Bronz hindi palazı satışı yapılmaktadır. Vatandaşlar tarafından alınan palazlar büyütme döneminden (1,5-2 ay) kümeslerde bakılır. Daha sonra gelişme dönemlerinde gündüzleri merada otlatılarak, akşamları kümese geldiklerinde mısır+buğday yem takviyesi ile beslenir (Ekstansif besicilik). Yılbaşına doğru 7-8 kg. canlı ağırlığa ulaşan hindiler canlı olarak pazarda satılırlar.

Hindi palazlarının gerek dağıtımında ve gerekse ilk günlerindeki olumsuz bakım ve besleme koşullarından dolayı %20 oranında ölümler olmaktadır.

 

V- ÜLKEMİZDE BEYAZ HİNDİCİLİK:

Ülkemizde beyaz ırk hindi yumurtası ilk kez 1995 yılında Bigadiç Hindi Üretme istasyonuna devlet eliyle gelmiştir. Daha sonra özel sektörde yurt dışından döllü yumurta getirerek kuluçka edip iç piyasaya arz etmeye başlamıştır.

Bronz hindi palazları almak için Hindicilik Üretme İstasyonlarına ya da İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerine müracaat edilmesi gerekmektedir. Beyaz hindi palazları almak için üretim yapan özel sektöre müracaat edilmelidir. Buralardan günlük palaz alınarak üretim yapılabildiği gibi 6 haftalık palazlar alınarak ta beslenebilir. Bilgi için İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerine müracaat edilmelidir.

 

VI- HİNDİ BESİSİ:

Hindi palazları besi süresince aynı yerde bakılamazlar.  0-6 haftalık dönemde palazlar daha özenli bakım ister. Bu döneme büyütme dönemi denir. Bu dönem sonunda palazlar beslenme bölümüne alınır.  6. haftadan besi sonuna kadar geçen döneme de besi dönemi denir.

 

A-Büyütme Dönemi:

Hindiciliğin en zor tarafı palaz bakımıdır. Hindi palazları çok narin olurlar, yem yemeye ve su içmeye zor alışırlar. İlk günlerde açlık, susuzluk, yol stresi ve kümes şartlarına bağlı ölümler çok görülür.

 

Ölümleri azaltmak için:

1-Kümeslerin hazırlanması:

Kümesler önceden kullanılmış ise palazlar alınmadan 2 hafta önceden temizlenir ve yıkanır.

Kümes kuruduktan sonra büyütme yeri hazırlanır, yemlik, suluk ve diğer ekipmanlar dezenfekte edilir.

5-10 cm kalınlığında altlık serilir.

Bu işler yapıldıktan sonra kümes mikroplara karşı ilaçlanır (dezenfekte edilir) ve 24 saat kapalı tutulur, sonra havalandırılır.

Palazlar gelmeden bir gün önce tüm hazırlıklar tamamlanır ve kümes ısıtılır.                

Kümes girişlerinde her türlü hijyenik tedbirlerin alınması gerekir. Dezenfektan kapları toz kireç kapı girişlerine serilmelidir.

 

2-Altlıklar:

Kümes tabanının sert yapısını, soğukluğunu ve rutubetini azaltmak için kümes tabanına 5-10 cm kalınlığında altlık serilmelidir. İyi bir altlık yeterince nem çekmeli, yumuşak olmalı ve soğuğu kesmelidir. Kolay ve ucuz temin edilebilmeli, gübrenin özelliğini bozmamalıdır. Bu amaçla sap, iri saman, çeltik kavuzu ve planya talaşı kullanılabilir. Altlıklar 5-7 günde bir kontrol edilerek havalandırılmalı, çok ıslak ve kirli olan bölümler değiştirilmelidir.

Altlıklar, hayvanın üzerinden dolaşacağı, yatıp dinlenebileceği mekânlardır. Daima kuru, temiz ve kaba olmalıdır. Aksi takdirde ayak hastalıkları, solunum ve sindirim hastalıkları görülür.

Altlıklar kışın 10-12 cm., yazın 5-6 cm. kalınlığında olmalıdır.

 

 

Şekil 1 : Palaz büyütme  birimi

 

 

3-Büyütme birimi:

Alınacak hindi palazı adetine göre büyütme birimi hazırlanarak gerekli ekipmanlar yerleştirilir. Her büyütme dönemine 5 adet civciv suluğu, 5-6 adet civciv yemliği konulmalıdır. Yemlik ile suluklar birbirine yakın bulundurulmalıdır.

                                                                                              S.IŞIK

Palaz büyütme yerleri birinci hafta 36-38 derece sıcaklıkta olması gerekir. Kümesin tamamını ısıtmak yerine palazları uygun bir yerde toplayıp, bulundukları alanı ısıtmak daha ekonomiktir. Bunun için 60 cm yüksekliğinde duralit yada kontrplaktan 2-3 m genişliğinde bir alan (büyütme birimi) çevrilir.

Büyütme biriminde yüksek ses ve gürültü palazların yığılmalarına neden olur. Bu da yaralanmalara ve ölümlere neden olur.

Büyütme biriminde 3-4. günlerde gaga kesimi yapılır. 1. hafta sonunda büyütme çemberleri birleştirilir ve 2. hafta sonunda kaldırılır.

 

 3.1. Yemlik:      

Palazların yem yemeye alıştırılması zahmetlidir. Kutu kapağı, tepsi, vb gibi düz ve geniş alanlara yem konulur. Üzerine haşlanmış yumurta, tuzsuz lor peynir, ince kıyılmış yeşillik serpilerek palazlar yemin üzerine bırakılır ve yukardan yem taneleri dökülür. İçlerinden birkaçı yemeye başlayınca diğerleri de onlara bakarak yem yemeye alışırlar. 7-10 gün içinde normal yemliğe alıştırılırlar. Yemlikler palazların sırt seviyesinde olmalıdır. Alçak yemliklerde yem kayıpları çok olmaktadır. Palaz başına yemlik uzunlukları için tablo 2 ye bakınız.

 

 

Tablo 2: Yaşa göre yemlik ve suluk uzunluğu

 

Yaş (Hafta)

1 Palaz için Yemlik Uzunluğu   (cm)

1 Palaz için Suluk Uzunluğu   (cm)

1-2

5

1

3-4

7.5

2

5-6

10

2.5

6- Kesim zamanı

12

5

 

 

 

3.2. Suluk:

İlk gün civcivlere %2 lik şekerli su, antibiyotik, vitamin ve mineral karması verilerek bağırsakları temizlenmesi ve hastalıklara karşı dirençli olmaları sağlanmalıdır. Alçak ve derin olmayan su kapları kullanılarak su içmeye alıştırılır.  Sonra normal, yuvarlak yada oluk şeklinde suluklar kullanılır.

Su içmeye başladıktan yarım saat sonra yem verilmeye başlanmalıdır.

Kümes içinde taze ve serin su her zaman bulundurulmalıdır.

Su tüketim hava sıcaklığına, ortamın nemine, yemin yapısına, sürünün yaşına ve sağlık durumuna göre değişir.

Günlük su tüketimi besi başlangıcından tüketilen yemin 2.5 katı, besi ortasında 2 katı kadardır.

Günlük su tüketimindeki azalma bir hastalık göstergesidir.

Palaz başına suluk uzunluğu için tablo 2 ye bakınız.

 

3.3. Aydınlatma:

İlk 2 gün 24 saat 100-120 Watt gücünde aydınlatma yapılmalı 3. günden sonra günde 1 saat arttırılarak 2. hafta sonunda toplam 14 saat aydınlık 10 saat karanlık uygulanır. Bu uygulama kesime kadar devam eder. Bu dönemde 20 m2 alan 40 Watt’lık aydınlatma yeterli olmaktadır.

 

3.4. Sıcaklık:                 

Palazların sırt seviyesinde ki sıcaklık 1. haftada 36-38 derece olmalıdır. Her hafta 3 derece düşürülerek kümes sıcaklığı 6. haftaya kadar 21-25 dereceye kadar indirilmelidir. Palazların dağılımına göre sıcaklık kontrolü yapılabilir. . Kümesteki nem oranı %65-70 arası olması gerekir.

[ Palazlar büyütme birimi içinde eşit dağılım göstermiş ise sıcaklık normaldir.(Şekil 2- a) Palazlar çember kenarına kaçmışlar ise sıcaklık yüksektir. (Şekil 2-b) Palazlar ortada ısı kaynağının altında toplanırlarsa büyütme biriminin sıcaklığı düşüktür. (Şekil 2-c) Eğer palazlar büyütme biriminin bir kenarında toplanmışlarsa hava akımı vardır. (Şekli 2-d) ]

Şekil 2: Büyütme Biriminde Sıcaklığın Palaz Davranışlarına Bakarak Kontrolü

 

 

3.5. Yoğunluk:

Yerleşim sıklığı yem tüketimini, canlı ağırlık artışını, ölümleri, kesimden sonraki et kalitesini kısaca karlılığı büyük ölçüde etkiler.

Yerleşim sıklığı sürünün tipi, yaşı, cinsiyeti ve ortamın sıcaklığıyla ilgilidir.

Yoğunluğun artması halinde yetersiz beslenme, yemden yararlanamama, sıkışmalara bağlı yaralanma ve ölümler, kanibalizm denilen tüy çekme ve birbirlerinin arka kısımlarını gagalama görülür. Mera besisinde bu tür olumsuzluklar daha az görülmektedir. 1 m2 alana kaç adet palaz / hindi koyulabileceği tablo 3 de verilmiştir.

 

Tablo 3:Yerleşim sıklığı

 

Yaş

(hafta)

1

2

4-8

8-12

12-16

16-Üstü

Sayı

(Adet/M2)

50

25

10

5

4

3

 

 

 

Erkek - Dişi

0-6. Hafta

9-10 Adet/M2

Dişi

7-18. Hafta

4,8 Adet/M2

Erkek

7-24. Hafta

2,8 Adet/M2

Karışık

0-6. Hafta

9-10 Adet/M2

Karışık

7-24. Hafta

4,4 Adet/M2

 

 

 

3.6. Havalandırma:                 

Hava cereyanına neden olmayacak şekilde havalandırma sağlanması gerekir. Yetersiz havalandırma sonucu kümeste toz, karbondioksit,  amonyak ve nem yoğunluğu artar. Bu da; Solunum sorunlarına neden olur. Hastalıklara duyarlılığı artırır. Canlı ağırlık kaybına neden olur. Sürüde bir örnekliliği bozar. İshalli hastalıklar görülmesine neden olur. Kesim ağırlığı ve kalitesini geriletir.  

Kümesin içinde gözlerimizi ve nefes alırken burnumuzu ve ciğerlerimizi yakan kötü hava olmaması gerekir.     

 

B-Besi Dönemi:

Büyütme döneminden sonraki 6. Haftadan kesim zamanına kadar olan dönemdir. Besi dönemi, modern kümeslerde kapalı sistem (entansif) besicilik ya da köy-aile tipi işletmelerde açık/yarı açık sistem (ekstansif) besicilik şeklinde yapılır. Besi dönemi boyunca değişik beslenme programı uygulanır.  Besi süresi pazar talebine göre kısa, orta ve uzun süreli besi olarak yapılmaktadır.

 

1-Besi Sistemleri:

Besi sitemleri açık ve kapalı olmak üzere 2 şekilde yapılmaktadır.

 

1. 1. Kapalı Sistem (Entansif) Besicilik:

Palazlar bir günlükken alınır, büyütme döneminde olduğu gibi besi dönemi de kümeslerde geçer.

Kapalı besi sisteminde işçilik giderleri düşük olur, buna karşılık araç-gereç giderleri daha yüksektir.

Palazlar daha iyi izlenebilir, aşılama ve diğer sağlık hizmetleri daha kolay yapılır.

Hava şartları, paraziter ve bulaşıcı hastalıklardan,  yırtıcı hayvanlardan ve diğer olumsuz çevresel koşullardan daha iyi korunabilir. 

Yetersiz hareket alanı nedeniyle hindilerde ayak ve bacak problemleri görülür.

Kümes şartlarına bağlı olarak kanibalizm denilen tüy çekme ve birbirlerinin arka kısımlarını gagalama görülür.

Hareket kısıtlanması ve sürekli göğüs üzerine yatmaya bağlı göğüs etinde sertleşmeler görülür.

 

1-2. Açık/Yarı Açık Sistem (Ekstansif) Besicilik:          

Köylerde küçük çaplı aile işletmeciliğine uygun bir besi şeklidir. Ekstansif besicilikte palaz büyütme (0-6 haftalık) döneminde bakım, besleme, barındırma ve işçilik maliyetleri yüksektir. Ayrıca korucu aşılama ve diğer sağlık hizmetlerinin düzenli yapılamaması, olumsuz bakım-besleme koşullarına bağlı ölümler nedeniyle 3-5 haftalık palaz alınması daha uygun olmaktadır.

Kış aylarında alınan hindi palazlarının kapalı alanlarda geçirdiği süre uzar buna bağlı olarak yem ve işçilik maliyeti artar. Ayrıca havalandırma yapılırken üşütmeye bağlı solunum yolu hastalıkları ve ölümler görülebilir. Bu sistemde karlı bir hindi besisi yapmak için havaların soğuk olduğu dönem yerine hava sıcaklığının arttığı ilk bahar sonu-yaz başı (Mayıs/Haziran ayları) tercih edilmelidir. Çünkü mera ve anız alanlarından en çok mayıs-ekim ayları arasında yararlanılmaktadır.

Hindi besiciliğinde toplam maliyetin % 70’i yem, %15’ i palaz alımı, % 10’u işçilik ve %5’i diğer giderlerden oluşturmaktadır. Meraya dayalı besi uygulaması halinde yem gideri % 15-20 oranında azalmaktadır. Köylerde küçük çaplı aile işletmelerinde mera besisi yapılırken çocukların ve yaşlıların iş gücünden yararlanılabilir, ayrıca birtakım bitkisel ve ev artıkları değerlendirilebilir.

Palazlar hava şartlarına bağlı olarak günde bir saatten başlayarak alıştırarak meraya bırakılır. Bunun için palazların 1.5-2 kg canlı ağırlığa ulaşması ve sırt-bel kısımlarının tamamen tüylenmesi gerekmektedir.

 

2-Besleme Programı:

Farklı yaş dönemlerinde farklı yemler kullanılmaktadır. 0-6 haftalık dönemde palazların hızlı büyümesini sağlamak için protein oranı yüksek başlama yemi, 6-14 haftalar arasında büyüme ve gelişmenin devam etmesi nedeniyle protein ve enerji oranı dengeli büyütme yemi 14. haftadan kesime kadar olan dönemde ise protein oranı az, enerjisi yüksek bitirme yemi kullanılır.

 

Tablo 4:Yaşa göre yemin protein ve enerji değerleri

 

YEM TİPİ

YAŞ

(Hafta)

PROTEİN

(%)

ENERJİ

(Kcal /KG)

Başlangıç yemi

0-6

26-28

2800-2900

Büyütme Yemi

6-14

18-20

2900-3000

Bitirme Yemi

14 - Kesim Çağı

14-16

3000-3200

 

 

Hindilerin önünde sürekli olarak yem ve su bulundurulmalıdır. Yem ve su tüketimindeki azalma sürüde bir sorunun olduğunu göstermektedir. Hava sıcaklığı 36 derecenin üzerine çıkması durumunda su tüketimi iki katına çıkar. Hindiler yedikleri yemin 2.2 katı su tüketirler.

Tablo 5:Haftalara göre100 baş için su tüketimi        

 

YAŞ

(Hafta)

2

4

6

8

10

12

14

Su İhtiyacı/gün

(lt/ 100 adet)

45

100

160

230

260

310

400

 

 

 

3-Besi Süresi:

Hindi besisi pazar durumu ve tüketicinin talepleri doğrultusunda kısa orta ve uzun süreli olarak yapılmaktadır.

 

 

Besi Tipi

BesiSüresi (hafta)

 Canlı ağırlık (kg)

Kısa Süreli Besi

12-14

6-8

Orta Süreli Besi

16-18

8-10

Uzun Süreli Besi

20-24

12

 

Tablo  6: Besi süresine göre kazanılan canlı ağırlık artışı         

 

 

4-Beslenmede Dikkat Edilecek Noktalar:

İlk günden kesime kadar önlerinden yem hiç eksik olmamalı.

Kapalı sistem besicilikte yemlerin sindirilmesi için kaba kum yada ince mozaik kırıntıları verilmeli.    

Yeterli uzunlukta yemlik ve suluk olmalı

Yemlikler hindilerin sırt yüksekliğinde olmalıdır.

Yemliklere yakın yerde uygun miktarda suluk bulunmalıdır.

Yem tüketimi cinsiyet, yaş, ırk, hava sıcaklığı,  sürünün sağlık durumu ile ilğilidir. Yem ve su tüketimindeki azalma bir olumsuzluğun belirtisidir.

Uzun süren sıcak yada soğuk havalarda enerji tüketimi %15-25 oranında azaltılır yada çoğaltılır.

Dişi hindilerin yemden yararlanma oranı 1.85, erkek hindilerin 2.25 dir

 

 

VII . HİNDİ BESLEMEDE DİKKAT EDİLECEK NOKTALAR:

Kümeslere bakıcılardan başka yabancıların girmesine izin verilmemelidir. Girişlere toz kireç serpilmelidir.

Kedi, köpek, fare gibi canlılar hastalık nakledebilir. Mümkün olduğunca bunların kümeslere girmesi önlenmelidir.

Her sabah sürüyü gözden geçirip, halsiz ve hasta olanlar sürüden ayrılmalıdır.

Ölen hayvanlar açık alanlara atılmamalıdır. Yakılmalı ya da derin çukurlara gömülmelidir.

Koruyucu sağlık hizmetlerine önem verilmelidir.

Hindilerin rahatlıkla yem yiyebileceği ve su içebileceği yeterli uzunlukta yemlik ve suluk olmalıdır.

Yemlikler hindilerin sırt yüksekliğinde olmalıdır.

Yemliklere yakın yerde uygun miktarda suluk bulunmalıdır.

Yem tüketimi cinsiyet, yaş, ırk, hava sıcaklığı,  sürünün sağlık durumu ile ilgilidir. Yem ve su tüketimindeki azalma bir olumsuzluğun belirtisidir.

İlk günden kesime kadar önlerinden yem hiç eksik olmamalı.

Kapalı sistem besicilikte yemlerin sindirilmesi için kaba kum yada 0.3 mm.incelikte mozaik kırıntıları verilmeli. 

Kalsiyum kaynağı olarak kireç taşı verilmeli  

Uzun süren sıcak yada soğuk havalarda enerji tüketimi %15-25 oranında azaltılır yada çoğaltılır.

 

 

VIII. MERADA HİNDİ BESİSİ:

Ülkemizde, hububat tarımı ve makineli hasadın yaygın olduğu bölgelerde toprağa dökülen tanelerin değerlendirilmesi için otlatmaya dayalı yarı açık besi yapılmaktadır. Anızlarda otlatılan hindiler akşam olunca kümeslerine getirilmektedir. Bu şekilde hindiler her gün kilometrelerce yol yürümektedir. Bu da enerji kaybına ve kasların daha sert lifli olmasına neden olmaktadır.

Mera da hindilerin gölgelenebileceği uygun bir yer yoksa aşırı sıcaklarda suni gölgelikler yapılmalıdır. Hindilerin kümesten çok uzaklara yayılıma gitmelerini önlemek için hareket edebilen yada portatif kümeslerden yararlanılarak kümesi meraya götürmek daha uygun olmaktadır. Böylece hem hindiler daha az yol yürümüş olur, hem de yağmur, aşırı sıcak ve yakıcı güneş ışıklarından korunmak daha kolay olmaktadır. Hindiler meraya salınmadan ve mera dönüşünde yemlenmelidir.

Kesime 15- 20 gün kala hindiler kapalı alanlara alınarak yüksek enerjili yem ile beslenmelidir. Bu dönemde kırılmış mısırla da beslenebilir. Bu yemler hindilerin semirmesini ve etinin kaliteli olmasını sağlar. Kesimde hindi etinin sarımtırak beyaz olmasını sağlar.

 

Koruyucu sağlık hizmetleri ve hastalıklar konusunda en yakın İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinde görevli Veteriner Hekime müracaat ediniz.

 

 

 

Tablo: Ticari Hindilerin Günlük Performans Çizelgesi, Yem ve Su Tüketimi

 

Yaş (hafta)

Canlı ağırlık(Kg)

CA artışı(Gr/gün)

Haftalık yem

Tüketimi(kg)

Haftalık su Tüketimi

 

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

2

0.34

0.32

24.3

22.9

0.28

0.25

0.66

0.55

4

1.10

0.93

39.3

33.2

0.71

0.59

1.98

1.56

6

2.38

1.93

56.7

46.0

1.19

0.99

2.49

2.07

7

3.19

2.57

65.1

52.4

1.47

1.22

3.08

2.56

8

4.10

3.25

73.2

58.0

1.73

1.43

3.46

2.86

10

6.12

4.70

87.4

67.1

2.12

1.70

4.24

3.40

12

8.27

6.15

98.5

73.2

2.49

1.97

4.98

3.96

14

10.45

7.53

106.6

76.8

2.76

2.16

5.52

4.32

16

12.60

8.79

112.5

78.5

3.09

2.33

6.18

4.66

18

14.70

9.88

116.7

78.4

3.33

2.36

6.66

4.72

20

16.73

10.76

119.5

76.9

3.67

2.42

7.34

4.84

 

 

Tablo: 6 ticari Hindilerin Günlük Performans Çizelgesi

 

 

Yaş afta)

 

Canlı ağırlık

(Kg)

 

CA artışı

(Gr/gün)

Haftalık yem

Tüketimi (kg)

Haftalık yemden

yararlanma

Yaşama oranı

%

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

Erkek

Dişi

1

0.14

0.14

20.0

20.0

0.13

0.13

0.94

0.93

98.50

98.50

2

0.34

0.32

24.3

22.9

0.28

0.25

1.21

1.21

98.20

98.20

3

0.66

0.58

31.4

27.6

0.47

0.40

1.35

1.37

98.00

98.00

4

1.10

0.93

39.3

33.2

0.71

0.59

1.45

1.49

97.80

97.80

5

1.68

1.38

48.0

39.4

0.92

0.77

1.50

1.56

97.60

97.62

6

2.38

1.93

56.7

46.0

1.19

0.99

1.57

1.63

97.40

97.46

7

3.19

2.57

65.1

52.4

1.47

1.22

1.63

1.71

97.20

97.31

8

4.10

3.25

73.2

58.0

1.73

1.43

1.69

1.79

97.00

97.16

9

5.08

3.97

80.6

63.0

1.90

1.54

1.74

1.85

96.80

97.01

10

6.12

4.70

87.4

67.1

2.12

1.70

1.80

1.93

96.60

96.86

11

7.18

5.43

93.2

70.5

2.31

1.84

1.86

2.01

96.39

96.71

12

8.27

6.15

98.5

73.2

2.49

1.97

1.92

2.10

96.16

96.56

13

9.36

6.86

102.9

75.4

2.60

2.06

1.98

2.19

95.89

96.41

14

10.45

7.53

106.6

76.8

2.76

2.16

2.04

2.28

95.60

96.26

15

11.53

8.18

109.8

77.9

2.92

2.25

2.11

2.38

95.30

96.10

16

12.60

8.79

112.5

78.5

3.09

2.33

2.18

2.48

95.00

95.93

17

13.66

9.36

114.8

78.7

3.17

2.32

2.25

2.58

94.66

95.74

18

14.70

9.88

116.7

78.4

3.33

2.36

2.33

2.69

94.24

95.55

19

15.73

10.35

118.3

77.8

3.50

2.39

2.41

2.81

93.70

95.35

20

16.73

10.76

119.5

76.9

3.67

2.42

2.50

2.93

93.03

95.15

 

 

 

 

 Salih IŞIK     Veteriner Hekim                         Ankara Tarım İl Müdürlüğü. 2002 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Son Güncelleme: Perşembe, 13 Mayıs 2010 16:40